Bağlanmaq...
Bağlanmaq -insanin hiss etdiyi ən pis şeydir. Dəlicəsinə bağlanmaq . Ona ehtiyaci olmaq, yanında olmasini istəmək , susmağınada ehtiyaci olmaq. Bu sevgiden başqa şeydir ,indiki sevənlər kimi yox . Sən sevdiyini hiss etmirsən, amma istəyirsənki həmişə yanında olsun . Ürəyinizdə nese anlatilmayan hisss olur . Sən kimlə istəyirsən danişa bilərsən , vaxtini gözəl insanlarla keçirde bilərsən , arada günahlar edə bilərsən , sən özüne xoşbəxtlik qurmağa çalişacaqsan , bəzən düşünəcəksən hə alindi , men xoşbəxtəm , amma yoooox . hər gecə , hər gun , yaxşisan ya yox , xoşbəxtsən ya yox , o insani yadina salacaqsan . Xəyallarda uçacaqsan , öz ağlinda bir dunya quracaqsan , ağlinda mesajlarinizi yada salacaqsan , danişdiqlarinizi. Ve bele butun gecə, seni yuxu aparana qədər .
- bəs səhər ? - səhər sən yenə xoşbəxt olacaqsan , yenədə hamiyla danişmağa başliyacaqsan , amma o sənin qəlbində başqa bir yer tutacaq ( oğlan , qız fərqi yoxdur ) . Nəqədər birlikdə olduğunuz , nəqədər yazişdiğiniz fərq etməz . O vaxtlar sen onun heyatiyla marağlanirdin , o seni heqiqeten marağlandirirdi ,qisqanirdin onu, yenədə qisqanirsan , qisqanmağa haqqin olmayaraqda yenədə qisqanirsan . . o insan həmişə senin qəlbində olur , sizi bir hiss bağlıyır . Bunu sözlərdə anlatmaq çox çətindir , olmur , anlamaĝ üçün- hiss etmek lazimdir ve o insan xoşbəxtdirki , vaxtinda anlayib o insani yaninda saxlamağı bacardi . Yadda saxlayin , ele insan həyatinizda varsa , onu buraxmayin , onunla xoşbəxtsənsə , demək o sənin üçün yaranib , fərq etmir kim nələr deyir , sen xoşbəxtsənsə , xoşbəxtliyinin yaninda dur . xoşbəxt olmaq çox çetindir .






