Скандалист Sevgi 11-07-2016, 23:17

Mən öldüm

Hüznün toxumlarını əkdin ürəyimə,
indi hər atdığın addımla əkdiyin toxuma bir damla daha su verirsən.
Sevgilim, sənin keçər dediyin hər əzab keçir, amma unutduğun şey
keçib getdikdən sonra yenə geri gəldiyi. Sən bir ürəyə əkilən həsrət toxumunun
ağrısını hiss edə bilməzsən, çünki səni heç sevdiyin tərk etmədi.
__________________________________________

Qaranlıq küçələrdə gözyaşlarını özündən belə saxlamaq üçün heç gezmədin.
Torpaq sayıb, daşlaşmış nəzəriylə baxdığın ürəyimə əkdin hüznün toxumlarını.
Sən gedərkən əkdiklərin yaşıllaşmağa başladı daha.
Bir gün dönəndə onları yığ və məzarımın üzərinə sərib bu
səfər gedişinlə deyil, gözyaşlarınla sula olarmı...
__________________________________________

Hanı mən çox güclüydüm, hanı heç bir şey məni yumazdı,
hanı mən dünya yansa zərər görməyəcək tək varlıqdım?
Bax, bu saydıqlarım var ha sən yanımdaykən gerçək idi.

Mən sənin üçün güclüydüm, sənin üçün yıxılmazdım və
sənin xaricində bir dünyam olmadı ki, digərlərindən zərər görüm...
__________________________________________

Hüznün toxumları ürəyimdə yaşıllaşarkən mən onların arasına
bir toxum da atdım. Gələcəyini ümid edərək bir ümid toxumu atdım.
Sənin müjdəçin olsun deyə. O toxumu sənin gedişinlə deyil,
mənim gözyaşlarım və qanımla sulayıram. Al əlinə qıpqırmızı halıyla və iylə.
Qoxusunda mən, tikanlarında sənin gedişin və əlindən axan qanda mən olacağam.
Ey sevgilim, sən getdin və mən bitdim,
gəlsənsə belə bitən heç bir şey yenidən başlamaz.
Bəlkə yeniləri başlayar, amma yenilərin arasında mən ola bilməyəcəyəm.

__________________________________________

Təəssüf edirəm, sən getdin və hüznün toxumlarından
açan çiçəklərin arasında meydana gətirdiyim qəbrimdə mən bitdim və
öldüm..
__________________________________________

3845 bəyəndi 561 553 baxıb

Geri Paylaş