Zəmzəm quyusunun yenidən ortaya çıxarılması
İsti bir yay günü idi. Məhəmməd peyğəmbər'in (s.a.s) babası Əbdülmüttəlib Kəbənin yanındakı Hicrdə sərin bir kölgəlikdə yatırdı. Bir yuxu gördü. Yuxusunda bir nəfər ona belə səsləndi:
"Qalx, Tayyibə'yi qaz!"
Əbdülmüttəlib soruşdu: "Tayyibə nədir?"
Ancaq o şəxs heçbir cavab vermədən uzaqlaşdı.
Oyanan Əbdülmüttəlib həyacanlı idi. "Tayyibə" nə deməkdi? Tayyibə necə qazılmalıdı? Yuxusuna bir məna verəmədən maraq içində o günü keçirdi.
Sabahsı gün yenə eyni yerdə yuxuya getdi. Eyni adam təkrar göründü və səsləndi:
"Qalx, "Bərrə'yi qaz!"
Yuxusunda təəccüblənən Əbdülmüttəlib yenə soruşdu:
"Bərrə nədir?"
Adam yenə heç bir cavab vermədən ordan uzaqlaşdı və getdi.
Əbdülmüttəlib, dərin yuxudan daha böyük bir maraq və həyəcan içində oyandı. Nə var ki gördüklərinə bir məna verə bilmirdi. O günüdə yuxunun təsiriylə keçirdi.
Sabah olmuşdu. Yenə eyni yerdə yatırdı. Eyni adam gələrək:
"Qalx, Mədnunə'yi qaz!"
"Mədnunə nədir?"
deyə soruşsada yenə bir cavab ala bilmədi.
Əbdülmüttəlib'in maraq və həyəcanı son həddinə çatmışdı. Üç gün üst üstə gördüyü bu yuxunun boş olmadığını bilirdi. Ama heçnə anlamırdı.
Dördüncü gün yenə eyni yerdə yatan Əbdülmüttəlib eyni adamın gəldiyini gördü. Adam bu dəfə belə səsləndi:
"Zəmzəmi qaz!"
Əbdülmüttəlib "Zəmzəm nədir? Haradadır?" deyə soruşunca adam belə cavab verdi:
"Zəmzəm bir sudur ki, heç kəsilməz, dibinə çatılmaz. Hacıların su ehtiyyacını onunla qarşılayarsan. O, Kəbə'də kəsilən qurbanların qanlarının töküldüyü yer ilə tərslərinin basdırıldığı yer arasındadır. Ora get. Bir qarğanın gəlib orayı eşdiyini görəcəksən. Orada qarışqa yuvasıda vardır!"
Oyanan Əbdülmüttəlib'in həyəcanına bu səfər sevincdə qatılmışdı. Çünkü yuxuyu nəhayət mənalandıra bilmişdi. Zəmzəm quyusundan dəfələrcə bəhs edildiyini eşitmişdi. Ancaq onun yerini heç kim bilmirdi. Çünkü, Cürhümlülər, Məkkədən düşman saldırısından qaçarkən Kəbənin bütün qiymətli mallarını zəmzəm quyusuna atmış, quyunun üstünü də torpaqla bir edib, bəlli olmayan bir hala gətirmişlərdi. O zamandan bu yana zəmzəmin adı var özü yox idi. Əbdülmüttəlib artıq zəmzəmin yerini tapıb, qazmaqla vəzifələndirildiyini anlamışdı. Dərhal yuxusunda ona deyilən yerə getdi. Bu sırada bir qarğanın yerdə bir yeri eşdiyini sonra da havalanaraq uçub getdiyini gördü. Əbdülmüttəlib'in sevincinə söz ola bilməzdi. İllərdən bəri gizli qalmış, həyat bəxş edən bir quyuyu tapma və ortaya çıxarma şərəfinə laiq olmuşdu. Artıq zəmzəmin yerini bilirdi. Sıra qazmağa gəlmişdi. Sabahsı gün yanına tək oğlu olan Haris'i alaraq həmin yerə getdi və qazmağa başladılar. Bir müddət davam edən qazı nəticəsində zəmzəm quyusunun örülmüş divar daşlarıyla bir dairə şəklindəki ağzı ortaya çıxdı. O, sevincli və həyəcanlıydı. Gözlərinə inana bilmirdi. Ama gözlərinə inansa da inanmasa da görünən bir quyu ağzı idi. Təkbir gətirməyə başladı:
"Allahu Əkbər! Allahu Əkbər!"
"Qalx, Tayyibə'yi qaz!"
Əbdülmüttəlib soruşdu: "Tayyibə nədir?"
Ancaq o şəxs heçbir cavab vermədən uzaqlaşdı.
Oyanan Əbdülmüttəlib həyacanlı idi. "Tayyibə" nə deməkdi? Tayyibə necə qazılmalıdı? Yuxusuna bir məna verəmədən maraq içində o günü keçirdi.
Sabahsı gün yenə eyni yerdə yuxuya getdi. Eyni adam təkrar göründü və səsləndi:
"Qalx, "Bərrə'yi qaz!"
Yuxusunda təəccüblənən Əbdülmüttəlib yenə soruşdu:
"Bərrə nədir?"
Adam yenə heç bir cavab vermədən ordan uzaqlaşdı və getdi.
Əbdülmüttəlib, dərin yuxudan daha böyük bir maraq və həyəcan içində oyandı. Nə var ki gördüklərinə bir məna verə bilmirdi. O günüdə yuxunun təsiriylə keçirdi.
Sabah olmuşdu. Yenə eyni yerdə yatırdı. Eyni adam gələrək:
"Qalx, Mədnunə'yi qaz!"
"Mədnunə nədir?"
deyə soruşsada yenə bir cavab ala bilmədi.
Əbdülmüttəlib'in maraq və həyəcanı son həddinə çatmışdı. Üç gün üst üstə gördüyü bu yuxunun boş olmadığını bilirdi. Ama heçnə anlamırdı.
Dördüncü gün yenə eyni yerdə yatan Əbdülmüttəlib eyni adamın gəldiyini gördü. Adam bu dəfə belə səsləndi:
"Zəmzəmi qaz!"
Əbdülmüttəlib "Zəmzəm nədir? Haradadır?" deyə soruşunca adam belə cavab verdi:
"Zəmzəm bir sudur ki, heç kəsilməz, dibinə çatılmaz. Hacıların su ehtiyyacını onunla qarşılayarsan. O, Kəbə'də kəsilən qurbanların qanlarının töküldüyü yer ilə tərslərinin basdırıldığı yer arasındadır. Ora get. Bir qarğanın gəlib orayı eşdiyini görəcəksən. Orada qarışqa yuvasıda vardır!"
Oyanan Əbdülmüttəlib'in həyəcanına bu səfər sevincdə qatılmışdı. Çünkü yuxuyu nəhayət mənalandıra bilmişdi. Zəmzəm quyusundan dəfələrcə bəhs edildiyini eşitmişdi. Ancaq onun yerini heç kim bilmirdi. Çünkü, Cürhümlülər, Məkkədən düşman saldırısından qaçarkən Kəbənin bütün qiymətli mallarını zəmzəm quyusuna atmış, quyunun üstünü də torpaqla bir edib, bəlli olmayan bir hala gətirmişlərdi. O zamandan bu yana zəmzəmin adı var özü yox idi. Əbdülmüttəlib artıq zəmzəmin yerini tapıb, qazmaqla vəzifələndirildiyini anlamışdı. Dərhal yuxusunda ona deyilən yerə getdi. Bu sırada bir qarğanın yerdə bir yeri eşdiyini sonra da havalanaraq uçub getdiyini gördü. Əbdülmüttəlib'in sevincinə söz ola bilməzdi. İllərdən bəri gizli qalmış, həyat bəxş edən bir quyuyu tapma və ortaya çıxarma şərəfinə laiq olmuşdu. Artıq zəmzəmin yerini bilirdi. Sıra qazmağa gəlmişdi. Sabahsı gün yanına tək oğlu olan Haris'i alaraq həmin yerə getdi və qazmağa başladılar. Bir müddət davam edən qazı nəticəsində zəmzəm quyusunun örülmüş divar daşlarıyla bir dairə şəklindəki ağzı ortaya çıxdı. O, sevincli və həyəcanlıydı. Gözlərinə inana bilmirdi. Ama gözlərinə inansa da inanmasa da görünən bir quyu ağzı idi. Təkbir gətirməyə başladı:
"Allahu Əkbər! Allahu Əkbər!"






