Hər yaxşının qəlbində bir pislik vardır
Bir gün Məhəmməd (s.a.v). Göldə üzən uşaqlara rastlayır. Bütün uşaqlar xoşbəxt idi. Ancaq gülürdülər. Lakin qıraxda balaca daşın üzərində oturan bir uşaq görür o üzmürdü çünki onun gözləri kor olmuşdu. Gözəl ürəkli Peyğəmbərim(s.a.v)Allaha belə deyir. Ey gözəl Allahım o uşaqın nəyə görə gözləri yoxdu sən möcüzə yarat onun gözləri görsün onun axı nə günahı Ya Rəbbim. Allha peyğəmbərə (s.a.v)onun işinə qarışmamasını söyləyir və ona bir on dəqiqədən sonram bura gəlməsini istəyir.Peyğəmbərimiz(s.a.v) gedir və on dəqiqədən sonram gəlir gölədən səs səmir gəlmirdi,uşaqlarda yox idi sadəcə daşın üzərində oturan o balaca oğlan var idi. Amma gölün rəngidə qıp -qırmızı idi. Peyğəmbərimiz(s.a.v)qalır nə desin. Sadəcə təəcüblə gölə baxır axı bu göl nəyə görə belə qırmızıdı deyir . Allah Tala deyir:Ey Məhəmməd sənə işimə qarıma demişdim düzdü bax həmin o balaca kor uşaq bayaxdan əlində bıçağ çubuqların ucunu şiş edir və gölün içərisinə atır. Mən koram deyir oynaya bilmirəm sizdə kor olun deyir. Hər uşaq özünü gölə atanda gözləri kor olur. Peyğəmbərimiz(s.a.v )təəcüblü şəkildə ancaq o gölə baxır mənim yazıq dediyim o uşaq nə demə yazıq deyilmiş."Hər yaxşının qəlbində bir pislik vardır"






