Sercelerin ovlanmasi
Yırtıcı quşlar və pişiklər sərçə quşlarının düşmənləridir. Bəzən kənd yerlərində yaşayan uşaqlar sərçə ovlamaq üçün tələlər qururlar. Qış aylarında onları tələyə salaraq xeyli sayda sərçə də tuturlar. Sərçələri adətən qışdan əvvəl hazırlanmış tor və tor kimi alətlərlə buğda dənələrindən istifadə edərək tələyə salırlar. Buğda dənləri tələnin aşağı hissəsinə qoyulur, sərçə içəri girə bilsin deyə bir tərəfi açıq saxlanılır və sərçələr içəri girən kimi bağlanılaraq tutulur.
Sərçələr Şimali Amerikaya ilk dəfə on doqquzuncu əsrin ortalarında gətirildi və bir əsrdən az müddətdə bütün qitədə yayıldı. Vətəni Avrasiya və Şimali Afrika hesab olunsa da, Cənubi Amerikadan başqa dünyanın demək olar ki, hər yerində mövcuddurlar. Onlar böyük qruplar halında Avropada, Asiyada və ümumiyyətlə Afrikada səyahət edirlər.
Sərçələrin eyni zamanda müxtəlif növləri vardır ki, bunlar adi qar sərçəsi, adi sərçə, qar sərçəsi, İtaliya sərçəsi (hibrid), meşə sərçəsi, sarıboğaz sərçəsi, söyüd sərçəsi, kol sərçəsi və səhra sərçəsidir.
Sərçələr Şimali Amerikaya ilk dəfə on doqquzuncu əsrin ortalarında gətirildi və bir əsrdən az müddətdə bütün qitədə yayıldı. Vətəni Avrasiya və Şimali Afrika hesab olunsa da, Cənubi Amerikadan başqa dünyanın demək olar ki, hər yerində mövcuddurlar. Onlar böyük qruplar halında Avropada, Asiyada və ümumiyyətlə Afrikada səyahət edirlər.
Sərçələrin eyni zamanda müxtəlif növləri vardır ki, bunlar adi qar sərçəsi, adi sərçə, qar sərçəsi, İtaliya sərçəsi (hibrid), meşə sərçəsi, sarıboğaz sərçəsi, söyüd sərçəsi, kol sərçəsi və səhra sərçəsidir.






