“Mən onsuz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-dostlarım məndən soruşur,-elə bil səni dəyişiblər!Gəzməyə getmirsən,elə evdə oturursan.Həmişə kimi isə gözləyirsən.Niyə susursan?
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-anam narahat olur,-səni elə bil dəyişiblər!Sən heç yemirsən,mən səninçün qorxuram!Gecələr də yatmırsan,eşidirsən məni,qızım?!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-kolleqalarım təəccüblənir,- səni elə bil dəyişiblər!İndi də elə bil göylərdəsən,elə bil uçursan.En aşağı,bir az da belə davam etsə pis olacaq səninçün!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-payızın səsi gəlir,- səni elə bil dəyişiblər!Sən gecə-gündüz kədərlisən,dərd çəkirsən!Məni dinlə,həyəcanlanma,qəmlənmə!Axı o səni sevir!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-yağış dərdimə şərik çıxır,- səni elə bil dəyişiblər!Sən payız yağışlarına dönmüsən.sakitcə pəncərənin qarşısında ağlayırsan!Fikirləşmə ki,sən də mənim kimi təksən!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Sənə nə olub,əzizim?Heç özünə oxşamırsan,-o mənə yaxınlaşır,-səni elə bil dəyişiblər!”Gözlərimə baxır,sakitcə özünə sıxır.!Ağlama,kədərlənmə,axı mən səni sevirəm!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
Sevgini heç nə ilə nə ölçmək olmaz.Ona nə toxunmaq,nə ələ götürmək,nə də rəngini,iyini bilmək olmaz.
Onda hər şey var:həm çılğınlıq,həm sakitlik!O həm özündənrazı ola bilər,həm də səmimi,incə!Həm sabit ola bilər,həm də dəyişkən!Həm sadiq ola bilər,həm də xəyanətkar!!!
O həm kainat qədər qədim,əbədi ola bilər,həm də kiçik gölməçə kimi şəffaf,balaca!
O heç vaxt sakitlik tapmır.İnsanları anlaşılmaz hərəkətlərə vadar edir.
O qaydalara tabe olmur.
O həmişə ötkəm olur.Əvvəlcədən deyə bilməzsən nə olacaq.
O səni dünyanın bədbəxti də edə bilər,xoşbəxti də.
Təzad,ziddiyət-mahiyyəti!
Qayğı və inam-mühafizəsi!
Xəyanət və etibarsızlıq-düşmənləri!
İnsanları onun qədər qorxudan,eləcə də onun qədər cəzb edən heç nə yoxdur.
Onunla həm qanad açıb uçursan,ucalıqlara qalxırsan,həm də həmin ucalıqdan yerə dəyərək çilik-çilik olursan!
Bəlkə də nağıldır?((
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-anam narahat olur,-səni elə bil dəyişiblər!Sən heç yemirsən,mən səninçün qorxuram!Gecələr də yatmırsan,eşidirsən məni,qızım?!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-kolleqalarım təəccüblənir,- səni elə bil dəyişiblər!İndi də elə bil göylərdəsən,elə bil uçursan.En aşağı,bir az da belə davam etsə pis olacaq səninçün!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-payızın səsi gəlir,- səni elə bil dəyişiblər!Sən gecə-gündüz kədərlisən,dərd çəkirsən!Məni dinlə,həyəcanlanma,qəmlənmə!Axı o səni sevir!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Nə olub sənə?Heç özünə oxşamırsan,-yağış dərdimə şərik çıxır,- səni elə bil dəyişiblər!Sən payız yağışlarına dönmüsən.sakitcə pəncərənin qarşısında ağlayırsan!Fikirləşmə ki,sən də mənim kimi təksən!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
“Sənə nə olub,əzizim?Heç özünə oxşamırsan,-o mənə yaxınlaşır,-səni elə bil dəyişiblər!”Gözlərimə baxır,sakitcə özünə sıxır.!Ağlama,kədərlənmə,axı mən səni sevirəm!”
Mən isə səssizcə pıçıldayıram:
“Mən sənsiz yaşamaq istəmirəm!”
Sevgini heç nə ilə nə ölçmək olmaz.Ona nə toxunmaq,nə ələ götürmək,nə də rəngini,iyini bilmək olmaz.
Onda hər şey var:həm çılğınlıq,həm sakitlik!O həm özündənrazı ola bilər,həm də səmimi,incə!Həm sabit ola bilər,həm də dəyişkən!Həm sadiq ola bilər,həm də xəyanətkar!!!
O həm kainat qədər qədim,əbədi ola bilər,həm də kiçik gölməçə kimi şəffaf,balaca!
O heç vaxt sakitlik tapmır.İnsanları anlaşılmaz hərəkətlərə vadar edir.
O qaydalara tabe olmur.
O həmişə ötkəm olur.Əvvəlcədən deyə bilməzsən nə olacaq.
O səni dünyanın bədbəxti də edə bilər,xoşbəxti də.
Təzad,ziddiyət-mahiyyəti!
Qayğı və inam-mühafizəsi!
Xəyanət və etibarsızlıq-düşmənləri!
İnsanları onun qədər qorxudan,eləcə də onun qədər cəzb edən heç nə yoxdur.
Onunla həm qanad açıb uçursan,ucalıqlara qalxırsan,həm də həmin ucalıqdan yerə dəyərək çilik-çilik olursan!
Bəlkə də nağıldır?((
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
