Rəflərdə Unudulmuş Müdriklik

_*🌹🍃📚"Rəflərdə Unudulmuş Müdriklik"📚🌹

📚🌹⤵️Bir kitabxana vardı — tavanına qədər dolu, minlərlə kitabla. Amma bu kitabların heç biri oxunmurdu. Sadəcə bir nəfər, hər axşam oraya gələr, tozlu rəflərin arasında gəzərdi.

Bir gün, o köhnə bir kitabın səhifəsində bu cümləni gördü:

“Bildikcə susarsan, çünki bilməyənin səsinə ehtiram artar.”

Adam duruxdu. O zamana qədər özünü bilən sanmışdı.  

Kitab onunla danışmağa başladı:

— “Həqiqi suallar cavabları boğmaz, onları gözləyər...”  

— “Yaxşı ki, unutuldun — yoxsa səni dərk etmədən istifadə edərdilər.”  

— “Sənin səssizliyin mənim varlığımın ən dərin məqamıdır.”

*📚🌹⤵️Adam kitabı bağladı...* amma onu rəfə geri qoymadı. Evindəki masanın üstünə qoydu, hər səhifəsini oxuyaraq susmağa başladı.

Artıq danışmırdı.  

Çünki sözlərin yerinə, anlayışın sükutu gəldi.  

Hər səhifə bir cavab deyil, bir sual idi.  

Kitab danışmırdı — sadəcə var idi.  

*📚🌹🌸Və adam başa düşdü ki, həqiqi müdriklik eşidilən deyil, içdə böyüyən səssizlikdir.*

 🤲🏻🌸🍃🪄💦🌹