Rizvan Nəsiboğlu - Vaxtın bolluğunda

Vaxtın bolluğunda...

Kim bilər üzündən qəlb oxumağı,
səsindən duyulur, qəm içir adam.
Saat mürgüdəymiş səfər qabağı,
vaxtı çox olanda gecikir adam.

Çoxlu pul kimidi zaman bolluğu,
nə toplamaq olur, nə çıxmaq olur.
Yolun uçurduğu, vaxtın qovduğu,
canını tələsik qaçırmaq olur.

Ayın bəy vaxtı var göyün tağında ,
günlər ilmələnib hörulən deyil.
saatın əzabı göz qabağında,
Zamanın təkəri görunən deyil.

Yer də yerindədir, göy də yerində,
yanından ötdüyün nə var... həmənki.
Gözunlə gordüyun çıxar əlindən,
bircə itirdiyin zaman səninki.

Ha tələs, ha yüyür, baxma yaşına,
ən yaxın arzudan gen keçirik biz.
Evdən tez çıxırıq, mənzil başına,
bəs niyə çox zaman gecikirik biz?!

Vaxtın bolluğudu son mənzilimiz,
zamanın azlığı canı yeyirki...
Axşamdan səhərə "gizləndiyimiz",
böyuk tənəffüsdü, yuxu deyilki.

Hərdən unuduruq ötən zamanı,
ayağın altında yol, duya bilsən.
Dolanır başımda sual dumanı,
İlahi, günahkar mənəm görəsən ?!