Əli

Bir gün kənddə yaşayan Əli çox kasıb idi, amma ürəyi zəngin idi. O, həmişə deyərdi: “Az-az yeyərəm, amma başım dik gəzərəm.” Günlərin bir günü qərara aldı ki, şəhərə gedib öz bəxtini sınasın.

Yola düşəndə anası ona dedi: “Oğlum, yadında saxla, dost dar gündə tanınar.” Əli başını tərpədib yola davam etdi. Şəhərə çatanda gördü ki, hər şey düşündüyü kimi deyil. İş tapmaq çətin idi, sanki daşdan su çıxarmaq istəyirdi.

Bir gün o, köhnə bir tanışı ilə rastlaşdı. Tanışı ona kömək edəcəyini dedi, amma sonradan sözünün üstündə durmadı. Əli onda anasının sözlərini xatırladı və dedi: “Demək, həqiqətən də dost dar gündə tanınar.”

Əli ruhdan düşmədi. Öz-özünə dedi: “Mən ümidini itirən deyiləm, gec də olsa, gün doğar.” Nəhayət, kiçik bir iş tapdı və zəhmətlə işləməyə başladı. Zaman keçdikcə vəziyyəti düzəldi.

Bir gün o, kəndə qayıdanda artıq hamı ona hörmət edirdi. Çünki o, sübut etmişdi ki, zəhmət çəkən daşdan da çörək çıxarar.

Beləliklə, Əli başa düşdü ki, həyatda hər çətinlik bir dərsdir və insan səbr etsə, muradına çatar.