İlqar Fəhmi-“Məkanı cənnət olsun”

Yağış yağır
Şəhər batır, mən isə bir şeir yazım, deyim sənə,
Yaxın qışım deyim sənə, uzaq yazım, deyim...

Ağızda dad da qalmasa, şəkər-şirin deyim sənə,
İçimdəki yüz arzudan, görən, birin deyim sənə?

Nəfəsləri qarışdırıb gedən külək deyim sənə,
Boş olsa süfrəm hər səhər, boyat çörək deyim sənə.

Payızda ruhu buzladan soyuq fəsil deyim sənə,
Gedən xəyal deyim sənə, qalan şəkil deyim sənə?

Boşanmış arzular deyim, ölən ümid deyim sənə,
Bu səhrada məni susuz qoyan yezid deyim sənə...

Adam deyim, mələk deyim, ya bir nağıl deyim sənə,
Bu gün simic deyim sənə, sabah paxıl deyim sənə...

Mənə İlahidən gələn əzab, zülüm deyim sənə,
Yolumda gizlənib duran qəfil ölüm deyim sənə...

Sinəmdəki qıfılları qırıb qopar, deyim sənə,
Ürəkdə tapdığın nə var, götür, apar deyim sənə.
İçində heç nə qalmasın, tez ol, apar deyim sənə...

***
Tutulsa göz, nə fərqi, işıq, ya zülmət olsun,
İçimdə öldü sevgim... Məkanı cənnət olsun...

Ürək də incidir çox, yaman verir əziyyət,
Gedib qıraqda ölsün, nişanı cənnət olsun.

Yol aldın eşqə sarı, güman yəqinə döndü,
Kimin yəqini yoxsa, gümanı cənnət olsun.

Bir ev tikim səmadə, divarları günahdan,
Bu yan cəhənnəm olsa, o yanı cənnət olsun...

Niqabı açma üzdən, görünməsin səfası,
Həqiqi aşiq üçün nihani cənnət olsun.

Yol alsan Haqqa doğru, dayanma bircə an da,
Hədəflərin içində asanı cənnət olsun.