Küçə pişiyi /Sevinc Yunuslu

Deyin, dönməsin daha, daha gərək yoxdu, yox.
Ayrılığı öyrədir qəhvəyi şərfi, bilsin..
Nə mən ona yar oldum, nə o mənim adamım,
Aradakı eşqi də biryolluq şərti bilsin..

Daha yoldan gözümü yığdım, küçə pişiyi ,
Sən də düşün son balan hardasa itkin düşüb..
Məni yol polisləri bu gecə sərxoş tutub,
Sənin də qonşulara cıyıltı nitqin düşüb..

Etmə, küçə pişiyi, sənə də rəhm etmərəm,
Əzizlərəm, oxşaram, ataram bir küncə bax..
Daha mənim dan yerim tabut qaranlığıdı,
O mən, mən o, mən şərab, möhtəşəm üçküncə bax..

Evim oydu bilirdi, yuvam idi, damımdı,
Uçurdu hər şeyimi, daha sonsuz qəmimdi..
O mənim hər şeyimdi, axı mənim hamımdı,
Susma küçə pişiyi, yoxluğu da mənimdi..

Dırnağının qan izi çəkilərmi, çoxdu, çox..
Divarların bağrını aşsa, sınarmı boynun?
Deyin, daha gəlməsin, daha gərək yoxdu, yox,
Onun eşqi üçündü min pişiklik oyunum..