Vahid Əziz

Get-gedə duyuram bir həqiqəti;

Düşmənəm taleyin zarafatıyla, 

Qəlbində tutduğun xain niyyəti

Mənə danışmışdın yuxu adıyla.

Gör necə qaraldı eşq ocağımız!

Gərək sevməyimə peşman edəydin? 

Sənə gərəkdirsə ayrılmağımız-

Bunu adam kimi deyib gedəydin.

Yenə də duyuram əsən küləkdən-

Hər gün küçəmizdən gəlib kecirsən, 

Viran etdiyində tənhayam,təkəm;

 Amma sən bilmirsən hara köçürsən.

Sonuncu yandırdım qəmli səklini,

Çətin ki,çıxarsan birdə sözümdən, 

Daha etibardan düşmüş dost kimi, 

Təmiz araladım səni özümdən....