"MƏN KİMİ ADAMLAR ÇOX YAŞAMIR Kİ"

Mən kimi adamlar çox yaşamır ki,

Ölürlər anidən günün birində.

Dağılıb tökülür xaraba qəlbi,

Soruşsan, deyəcək: hər şey yerində.

Mən kimi adamlar çox yaşamır ki,

 Həsrətə sarılıb günləri sayır.

Sonra da deyirlər: niyə xəstədi? 

Dərdini deməyə adam tapmayır

Mən kimi adamlar çox yaşamır ki,

Sevgisi tikilir, sabah sökülür. 

Tarıma çəkilir, hər gün əkilir, 

Vicdana bükülür, yerə tökülür.

Mən kimi adamlar çox yaşamır ki, 

Yalandan, dolandan gülürlər deyə. 

Soruşsan: nə üçün, niyə yaşamır? 

Neyləsin - ölmədən ölürlər deyə.