...bir hiss, bir dünya, bir “biz” gedir
Bəzən insan ən böyük yalanı başqalarına yox, özünə danışır.
“Bitdi” deyir…
Səsi titrəmədən, gözlərini qaçırmadan, sanki içində heç nə qalmayıbmış kimi.
Hamıya “o hekayə bitdi” deyəcəksən…
Adını çəkəndə susacaqsan, şəkilləri gizlədəcəksən, xatirələri danışmayacaqsan.
Hamı elə biləcək ki, sən çoxdan unutmusan.
Amma bir şeyi heç kim bilməyəcək…
O hekayənin ən uzun hissəsi məhz bitdiyini dediyin gündən sonra başlayacaq.
Gecələr birdən yadına düşəcək bir cümləsi,
küçədə kimdəsə onun baxışını görəcəksən,
eşitdiyin bir mahnı səni illər əvvəlki bir ana qaytaracaq.
Və sən anlayacaqsan ki, bəzi hekayələr kağız üzərində yox, insanın içində yaşayır.
Hamıya güclü görünəcəksən.
“Həyat davam edir” deyəcəksən.
Bəlkə gülümsəyəcəksən də…
Amma içində bir yer həmişə yarımçıq qalacaq.
Çünki bəzi insanlar gedəndə sadəcə insan getmir —
bir hiss, bir dünya, bir “biz” gedir.
Hamı səndən sonra necə dəyişdiyini görəcək,
amma heç kim niyə dəyişdiyini bilməyəcək.
Çünki sən o hekayənin üstünü bağlayacaqsan,
amma ürəyin hərdən gizlicə o səhifələri yenə açacaq.
Və bir gün kimsə sənə soruşanda:
“Onu hələ də sevirsən?”
Sən sakitcə “yox” deyəcəksən.
Amma daxilində illərlə susmuş bir hiss pıçıldayacaq:
“Bəzi sevgilər bitmir… sadəcə danışılmır.”
Məlumat Saytda şərhləri oxumaq, şərh yazmaq, xəbər göndərmək üçün QEYDİYYATDAN keçməyiniz lazımdır.
