Sən mənim yarım yox, tamamım oldun
Dedilər ki, hər insan yarım qəlb axtarır.
Mən də axtardım. Elə bildim sevmək birini tapıb öz əskikliyimi doldurmaqdır.
Sənə rast gələnə qədər.
Sən gələndə anladım ki, mən əskik deyilmişəm. Mən bütöv idim, sadəcə gözləyirdim. Gözləyirdim ki, biri gəlsin və məni tamamlasın yox... öz tamamlığımla mənə yaraşsın.
Sən mənim yarım olmadın. Çünki yarım itirəndə insan qırılır. Yarım gedəndə ürək boş qalır.
Sən tamamım oldun. Yəni mən sənsiz də varam, amma səninlə daha mənəm. Səninlə mən iki ayrı bütövlük, bir yerdə daha geniş bir dünya olduq.
Sən mənim susqunluğumu başa düşdün, səs-küy istəmədin.
Mənim qaranlığımdan qorxmadın, öz işığını zorla soxmadın. Sadəcə yanında dayandın. Və o dayanmaq mənim içimdə bütün qapıları açdı.
Sən mənim duam oldun, cavabı gecikməyən.
Sən mənim evim oldun, açarı heç vaxt itməyən.
Sən mənim "axır ki" dediyim adam oldun.
Yarım axtaranlar yorğun olur.
Mən yorğun deyiləm. Çünki səndə itirdiyim bir parça yox, qazandığım bir bütöv var.
Bəli.
Sən mənim yarım yox, tamamım oldun.
Və mən səndə özümü tapdım.







