Ömrün qatarı keçdi,əfsus daha çox gecdi,
Səndən mənə yar olmaz əzizim.
Gör bir necə səhv etdin?
Dünyamızı məhv etdin.
Yoxdan daha var olmaz əzizim.!
Tamamlayaq ifanı..?
#AydınSanibirgül
İfrat deyir ki;
"Ən böyük arzum sən idin,bəlkə də tutmadım səni,
İllər oldu ayrılalı,içimdən atmadım səni.
Bəlkə də ölərəm deyə,qorxub,unutmadım səni?
Eşq elə xəstəlikdi ki,ölürsən sağalan kimi..!"
O qədər səhv qatara minmiş, amma verdiyi bilet pulu yanmasın deyə yoluna davam edən insan tanıdım ki, hamısı özünü xoşbəxtdir kimi göstərməyə çalışırdı...
(Söhbət biletdən getmir)
Balabəy deyir ki,
Xəbərim var bilirəm,hər şeyi məndən sonra,
Dedilər döndərib eşq,məcnuna səhrada səni.
Ona de ki xoşbəxtəm,
Yalan danış adımdan.
De ki əsər qalmayıb,
Sən gördüyün qadından.
De ki, əskik olmur
Üz-gözündən səadət.
Səni çoxdan unudub,
"Xoşbəxt" Olub nəhayət.
Nə olar, nə olar ona demə ki,
Onsuz dəli olmuşam.
Arzuları bəhrəsiz ,
Yarı yolda qalmışam.
Adımı çəkmə nə olar,
Adımı da anmasın.
Mən bitdim, heç olmasa
Onun qəlbi yanmasın.
Məni ona tanıtma,
Qoy məni günah bilsin.
Mən min dəfə ölürəm,
Qoy o bir dəfə ölsün.
Gözlərinə çoxlu bax,
Gör yenədə sevirmi¿
Soruşsa mən hardayam¿
Nə olar demə yerimi!..
Umudunuzu kaybedin. Bi işe yaramıyo...:/
Heç kim ölmək istəmir. Hətta göylərə getmək istəyən insanlar belə. Bununla belə, ölüm hər birimizin təyinatıdır. Heç kim heç bir zaman ondan qaça bilməyib. Bax belə də olmalıdır. Çünki ölüm, bəlkə də, həyatın ən yaxşı kəşfidir.
(Stiv Cobs)
Bir də də ki, o dünya var
Qovuşarıq o dünyada,
Bizi bizə çox gördülər
Ayırdılar bu dünyada.
Vahid Əziz dediyi kimi:
Yerlə göytək gen olsa da aramız,
Ola bilməz çağırasan gəlməyim.
Özüm həll edərəm əslində.
Amma hərdən telefonu açıb atamı yığmaq istəyirəm...
Heç insan öldürmədiyi halda, bir qatildən daha cani olan insanları gördüm. Ümidimizi öldürənləri gördüm.
Fyodor Dostoyevski
Nə çoxdur istəyim bu dünyadan. Nə çoxdur üsyanım bu Dünyaya! Nə çoxdur pislikləri saydığım anlar, nə çoxdur sevinclərə həsrət günlərim!
Nə çoxdur yoxlarla qəlbimi doldurduğum. Nə çoxdur sənsizlik, nə çoxdur ayrılıqlar. Nə çoxdur yanağımdan axan, ürəyimi yandıran göz yaşlarım. Nə çoxdur yandıqlarım, nə çoxdur bağışladıqlarım. Nə çoxdur bağışlaya bilmədiklərim. Nə çoxdur dünyanı dolduran hisslərin bir anda qeyb olması. Nə çoxdur boşluqlarla olan savaşım. Nə çoxdur özümə söylədiyim yalanlara inanmaq cəhdlərim. Nə çoxdur aldanmaq istəklərim. Nə çoxdur yalandan xoşbəxt olmaqlarım, yalançı gülüşlərim. Nə çoxdur təsəllilərim. Nə çoxdur bütün çirkin şeyləri gözəlləşdirmə istəyim. Nə çoxdur var olanların arasından həqiqətləri tapmağım. Nə çoxdur həqiqətlərin arasından sevinci tapmağım...
Gün batır, işıqlar yanır, dəniz susur, şəhər pıçıldayır. İnsan bu anlarda özünə bir az daha yaxın olur.
Gəl heç sarılma mənə,
Əlimi tut eybi yox.
Gəl bu gecə dərdləşək,
Sabah unut eybi yox.
Bəzən günün sonunda bir insanın etdiyi ən böyük uğur, intihar etməmiş olmasıdır.
(Albert Camus)
Öz ayağlarm üstündə duracam deyə-deyə, səhər xoruz durmayan vaxtda durub, it yatan vaxtda evə qayıtmaqdan ayağlarımı hiss eləmirəm.
"Qəribədir" Öz-özümə düşünürəm, ağır günlər yaşıyanda ən adi günün belə həsrətin çəkirsən. Sıradan bir həyat üçün darıxırsan. Hətta başqa insanlar haqqında düşünməyə başlayırsan. Qonşun ya da qohumun haqda. "Nə gözəl, sakit həyatı var. Az ilə qane olub yaşayır özü üçün. Ailəsi ilə xoşbəxtdir. Gecə rahatca və tez bir zamanda yuxuya gedir. Kaş məndə onun yerində olsaydım" Gözləri yorğunluqdan bir nöqtəyə zillənəndə nə çox xırda şey üçün darıxır insan.
Elə dayanırsan, elə baxırsan,
Elə bil qarşında quru bir daşam.
İpək saçlarını bir vaxt oxşayan,
Elə bil hardasa mən olmamışam.
-Gəl ağacın altında dayanaq.
Niyə?
-Çünki belə yaxşıdır.
Bəlkə sən kresloya oturasan, mən yanında dayanım. Ər-arvadları həmişə belə çəkirlər.
-Axmaqlıqdır.
-Çünki biz evli deyilik.
Bəlkə əl-ələ tutaq?
-Olmaz.
Axı niyə?
-İnsanlar biləcək.
Nəyi?
-Bizi.
Bilsinlər də.
-Yaxşısı budur, sirr qalsın.
-Onda onu heç kim bizdən ala bilməz...
Nikol Krauss "Məhəbbət Tarixçəsi"
Yoldaşı ilə birlikdə intihar edən Stefan Zveyqin intihar məktubu...
Artıq günəşin doğmasını gözləyəcək qədər gücüm qalmadı siz yenədə günəşin doğmasını gözləyin...
Bu gün səninçün çox darıxdım. Bunu hansı gün oxusan fərq etmir.